Actueel

Wonen voor ouderen: kleinkinderen welkom!

De groeiende groep ouderen op de woningmarkt heeft behoefte aan passende woningen en zorg.

De groeiende groep ouderen op de woningmarkt heeft behoefte aan passende woningen en zorg. Maar DE oudere bestaat niet, de behoefte aan zorg en hoogwaardige voorzieningen is divers. Dit vraagt om uitgekiende locaties, waar een breed pakket aan voorzieningen beschikbaar is. Zodat mensen tot op hoge leeftijd goed en comfortabel kunnen blijven wonen. En de kleinkinderen graag op bezoek blijven komen.


Standaard woonproduct is een begin

Zomaar wat artikelen uit de pers van de afgelopen weken: “Groepswonen door ouderen in Nederland”, “Een kwart van de senioren zit zonder opvangnetwerk”, “Opa woont in mantelzorgwoning in de tuin”. De veranderende zorg voor ouderen staat dagelijks in krant.
De samenleving verandert, de Participatiesamenleving is geen vraag maar een gegeven. Er zijn veel professionele partijen (ontwikkelaars, beleggers, bouwers, architecten, adviseurs) die zich richten op de groeiende groep ouderen die langer zelfstandig moeten (en willen!) wonen. Veel projecten worden op de tekentafel bedacht, als een soort standaard woonproduct met zorg-voorzieningen.

DE oudere bestaat niet
Waar echter nog onvoldoende aandacht voor is, is de locatie voor deze ouderen-woningen. De locatiekwaliteit bepaalt voor een groot deel het woon- en leefplezier van de ouderen. Voordat we daarop ingaan, is het van belang te komen tot een eenduidige definitie van het woord “oudere”: “Iedereen van 55+ is een oudere die nu of in de nabije toekomst zorg nodig heeft”.
Of is enige nuancering op zijn plaats? Ik ben zelf een “oudere” met mijn leeftijd van 55 jaar, maar ik voel me alles behalve een oudere met een (latente) zorgbehoefte. Gelukkig niet, en met mij geldt dat voor heel veel “ouderen”. U en ik kennen veel mensen van 70+, 75+, ja zelf 80+ die zich uitstekend redden zonder zorg. Tenminste, als we zorg definiëren als “medische zorg”. Want het schoonmaken van je huis, het doen van de was, de mobiliteit, dat alles wordt natuurlijk minder als je ouder wordt. Maar daarmee ben je als oudere nog niet toe aan het predicaat ”zorgbehoevend”.

Het is zinvol een verdieping aan te brengen in de diverse categorieën van zorg die oudere mensen nodig hebben. Daarmee kunnen we ook de locaties waar we de geschikte woningen bouwen, beter definiëren.

Ouderen vragen zorg: van no-care naar high-care.
Een categorisering voor de groep ouderen met (latente of potentiële) zorgbehoefte is: no- care, pre-care, low-care, medium-care, en high care. Deze onderverdeling zegt al veel: de groep “no-care” heeft geen zorg nodig. Dit zijn vitale ouderen die over de wereld reizen en uitstekend in staat zijn voor zichzelf te zorgen. Ze weten dat er een moment komt waarop ze medische- en huishoudelijke zorg nodig hebben. Ze hebben een woonomgeving nodig waar welness, service en gemak beschikbaar is, met een goed voorzieningenniveau. Medische zorg is niet aan de orde.
De groep “pre-care” is al wat actiever bezig met de toekomst waarin zorg nodig is. Men zoekt een woonomgeving waar de zorg beschikbaar is. Het meest belangrijk is de woon-service die nodig is om comfortabel te wonen, en voorzieningen als winkels.. Echte zorg is voor deze mensen nog niet aan de orde. Die moet beschikbaar, maar vooral niet zichtbaar zijn.
De groep “low-care” heeft thuiszorg nodig, en zoekt dus een woonomgeving waar thuiszorg en servicediensten direct beschikbaar is. Ook voor deze groep geldt het belang van de directe nabijheid van voorzieningen als winkels, OV, theater ed.
De groep “medium-care” heeft echt behoefte aan zorg, service en woondiensten. Dit is een voorwaarde om zelfstandig te kunnen wonen, naast is een hoog voorzieningenniveau: het theater, de winkels, OV in de nabije omgeving.
In de laatste levensfase ben je meestal aangewezen op intensieve zorg. Deze groep mensen kun je kwalificeren als “high-care”. Je kan steeds minder zelfstandig, dagelijkse zorg is nodig, de kwaliteit van leven staat onder druk, maar je wilt nog zoveel mogelijk genieten. Bezoek aan het theater, de winkels, de (klein)kinderen wordt steeds lastiger, maar met gerichte hulp kom je een heel eind.

Wonen voor ouderen, maar is het ook leuk voor de (klein)kinderen?
Geschikte woningen bouwen voor ouderen is dus niet genoeg. Essentieel is de combinatie met de juiste omgeving, waarmee een basis ontstaat voor comfortabel wonen, leven, genieten. Waar is het openbaar vervoer, waar zijn de winkels, het theater, de bibliotheek, het museum? Waar vind ik een dokter, een fysiotherapeut, een apotheek. Hoe veilig is de omgeving? Is er directe burenhulp beschikbaar, kan ik mijn buren eenvoudig en spontaan ontmoeten? En een onderbelichte locatie-voorwaarde: is het leuk voor mijn kinderen en kleinkinderen om bij mij op bezoek te komen? Kunnen ze de auto makkelijk kwijt, is er wat leuks te doen in de omgeving? Kunnen de kleinkinderen buiten spelen, leuke winkels bezoeken, een ijsje eten/biertje drinken/chillen?

Oude bomen moet je niet verplaatsen
De woningmarkt voor ouderen is de komende decennia een belangrijke markt, waarvoor wij een adequaat antwoord moeten bedenken. Het juiste antwoord zit deels in de stenen en de architectuur, maar nog veel meer in de omgeving waar we deze woningen bouwen.
DE “oudere” bestaat niet, er is een grote verscheidenheid aan woonwensen en behoeftes bij de 55+ klanten. Onze uitdaging zit in het realiseren en exploiteren van woningen in een omgeving waar mensen in de verschillende stadia van zorgbehoefte, goed en comfortabel kunnen blijven wonen.
Want oude bomen moet je niet verplaatsen.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on Pinterest